Een poosje geleden heb ik geschreven over Zuid Afrika en al het moois daar.
Over de eucalyptusbomen die naar de hemel reiken en over de schitterende klimplanten die ook zo hoog mogelijk richting hemel groeien.
Lang voordat ik voor het eerst voet op Zuid-Afrikaanse bodem zette was ik al heel erg onder de indruk als ik in ’n tuinmagazine of tuinboek foto’s zag van oude fruitbomen waar guirlandes van rozen doorheen slingerden. Ik kon daar helemaal bij wegzwijmelen en mijmerend naar buiten kijken naar onze eigen drie oude fruitbomen. Daar kon toch eigenlijk ook wel wat in?? Zou ’t me lukken om “zo’n plaatje” te creëren?
Jaren geleden plantte ik een van Terschelling meegebrachte
kamperfoeliestek. Die kreeg ’t hier echt naar de zin en vond zijn plek
al in perenboom nr. 1.
Perenboom nr. 2 had lang dienst gedaan als schommelboom en was daar zo
moe van geworden, dat hij het opgaf.
Hèèl jammer, maar er was nòg een perenboom en toen las ik eens iets over
de “Rosa Schneewittchen”. Alleen al om de naam mocht ze proberen in
perenboom 3 ’n plek te veroveren. Om haar wat meer houvast te bieden
plantte ik er ’n klimop bij. Samen vormden en vormen zij ’n fantastisch
duo! Maar ’t was nog niet genoeg! Perenboom 1 werd zelf wat zielig, maar
was ’n pracht van een kapstok voor wat meer! Maar wàt?
In Middenmeer zag ik
de “ROSA RUBIGINOSA”, een egelantierroos, ’n wilde roos. Liefde op
het eerste gezicht, rustig het goede planttijdstip afgewacht en toen de
“egelantier” de zegen gegeven! En het werkte! Maar ’t was nog niet
genoeg. De perenboomkapstok kon best nog iets dragen. n Foto van een
rambling roos in (weer) een oude fruitboom was
opnieuw iets om verliefd op te worden. ’n “Bobbie James”, dat zou
fantastisch zijn in combinatie met de kamperfoelie en de egelantier. Een
jaar of 4, 5 geleden vond ik mijn “Bobbie James” in “’t Hooghof” in
Eastermar. Precies volgens voorschrift mocht hij de boom in en ook hij
kreeg uiteraard de zegen mee! Maar oh, wat duurt wachten dan lang. Ik
wou deze rambler wel de lucht in zien! En groeien deed hij wel, maar
bloeien, hò maar. ’n Telefoontje naar Eastermar leerde mij, dat de
rambler echt ’n paar jaar nodig heeft om zich te settelen. Nog even
geduld s.v.p.! Vorig jaar werd ’t geduld beloond: de “Bobbie James”
bloeide uitbundig! Wat ’n weelde! Maar nu....….. dit jaar ....... ik zit
in mijn eigen achtertuin en waan mij in Zuid-Afrika. De perenboom gaat
schuil onder ’n vracht aan bloemen. Het is werkelijk fantastisch. Van
alle kanten is hij mooi.Op dit moment speelt de “Bobbie James” de hoofdrol en heeft hij gezelschap van ’n mooie dieproze clematis de “HAGLEY HYBRID” die, vooruit, ook nog de boom in mocht.
Nog even genieten van nu en als het straks herfstig wordt glanzen de kamperfoeliebessen en alle botteltjes me tegemoet.
Ik ben ’n gelukkig mens, want ik heb nu mijn eigen “plaatje-uit-een-tuinboek”en bloemen die ook bijna de hemel in groeien.
Trees van Vliet - Botta
