| Verhalen van leden |
Wat valt er nog veel te genieten op weinig vierkante meters! Vanuit het huis is het zicht natuurlijk wel beperkt, maar toch ..... Ik zie genoeg bomen, struiken èn LUCHT om me te laten verrassen door alles wat overvliegt èn alles wat zich verstopt in de taxushaag en tussen al het struikgewas. Kilo’s strooivoer heb ik gekocht om ervoor te zorgen dat hier ook veel klein “wildlife” komt. En ’t werkt absoluut. Het is me toch een gefladder in de achtertuin. Ik vind het zalig om me in mijn oude stoeltje te installeren, gewapend met fototoestel, verrekijker èn niet te vergeten, een lekkere beker chocolademelk. Dan kan de show beginnen.
Tien Turkse Tortels halen de gekste capriolen uit. Ieder wil zijn territorium bevechten. Ze zitten achter elkaar aan en hebben door hun malle gedrag nauwelijks tijd om van al het lekkers te snoepen. Vaak schrikken mijn man en ik van een 5 D, en dat staat voor DE DIKKE DOMME DUIVEN DREUN! Frontaal vliegt er zo nu en dan een tegen het raam. Zò hard, dat ik iedere keer bang ben een duif met een gebroken nekje te zien liggen. Maar nee hoor, ze zijn hartstikke sterk en laten soms een machtig mooie afdruk achter op het raam. Alle details zijn dan te zien!
Verder geniet ik van huis-, ring- en heggenmusjes, vinken, groenlingen, Vlaamse gaaien, grote bonte spechten en natuurlijk de eigenwijze roodborst. Soms zaait een sperwer paniek, prachtig om te zien, maar succes heeft hij niet altijd! Cadeautjes zijn het als er iets aparts in de tuin landt of overvliegt. Zo zag ik twee keer een houtsnip en één keer, jawel een pestvogel. Als er dan ook nog een blauwe reiger op de steiger zit en een mandarijneend in de sloot, wat voel ik me dan een bofkont! Tussen alle vinken zit een pechvogel. Het is een vrouwtjesvink en ze heeft aan één pootje iets groots zitten wat lijkt op een enorme slof. Arm ding .... Ik heb haar maar “manke Neli” gedoopt.
Genoeg over de vogels, even terug naar GROEI en BLOEI. Heeft u ook zolang kunnen genieten van de eenjarige zomerbloeiers? Bij mij bloeien nu nòg petunia’s. En die mooie grijsbladige die zo prachtig in plantenbakken te gebruiken is ( ik kan maar niet op de naam komen….) ziet er ook nog steeds formidabel uit, zelfs na de kou van kort geleden. Het stamroosje “the Fairy” bloeit nog en zelfs een rode klimroos heeft nog (kleine) roosjes geproduceerd.
Wat was het mooi hè met al die berijpte bomen etc.! Sprookjesachtig! Zo zou de wereld er wat langer moeten uitzien. Ik wist niet hoe vlug ik naar buiten moest, met fototoestel natuurlijk. Je raakt niet uitgekeken. Een berijpt spinnenweb is een waar kunstwerk.
Nog even en ik ga weer naar de warmte en het grote “wildlife” in Zuid Afrika. (Dat heb je als daar een kind van je woont.) Zeker is dat ik ook daar intens ga genieten van alles wat bloeit, het is daar nu volop zomer, èn alles wat langs vliegt of ’n pauze neemt in de tuin daar! Om het grote wild te kunnen zien moeten we eerst een paar uren rijden, maar dat is zeer de moeite waard!
Over groot gesproken: mijn stokroos was 3.80 m in oktober, heeft alle stormen doorstaan, staat nog steeds fier rechtop en is nu ongeveer 4 m hoog.
Mag ik u tenslotte allemaal een fantastisch bloeiend, kleurrijk en blij 2008 toewensen?!
Met hartelijke groeten,
Trees van Vliet - Botta